Ola Gel un saudo da miña parte para ti tamén, a pesar de que, como dices, e a primeira vez que participas no foro da Gudiña, teño leido as tuas mensaxes en outros foros, principalmente no da Vilavella e vexo que temos varias cousas en común ou polo menos dúas, o amor a nosa lingua nai e formar parte dos galegos da diáspora. Hay tamén algún dos teus comentarios nos que non queda muy ben parada a xente da Gudiña, penso en particular aquel da que decía "analfabeto", este último comentario fago en clave...

Picarel, podes creerme, levo bo rato exprimindo os miolos e non logro lembrar o escrito ó que te refieres. Dime por favor cando e en qué foro o puxen. Eu as veces leo as mensaxes despois de postas e doume conta de que se poiden interpretar de xeito distinto ao que un desexa. O que si te podo asegurar é que nunca utilizaría esa palabra de maneira deliberada para referirme aos da Gudiña nin aos de ningún outro pobo, por suposto. As bromas io respecto deber de ir ó par.
Alégrame que teñamos cousas en común. Para min, quen aprecia e respecta a lingua nai, xa é unha boa razón para, de entrada, consideralo amigo. Saúdos.

Gel non lle des mais voltas, por favor, que non paga a pena, o meu comentario era un guiño, dito en tono de broma. Foi, fai tempo, no foro da Vilavella e tu falabas de duas mulleres que tiñan problemas de vocabulario dicindo que ocurrira na Gudiña, pero non decias que "as pavas" foran da Gudiña, podían ser incluso de Vilavella, ja, ja. Unha aperta

Vaia, xa caín. Mea culpa, mea culpa. Aquelo foi un feito real e relateino tal como e onde sucedeu. Desde logo que foi unha falta de consideración por a miña parte nomear o pobo, ou hasta contar o conto quizais, pero é sempre sen intención de descalificar a ninguén. As señoras non eran da Gudiña, obviamente ahora non direi de dónde, ja, ja... por si acaso. Apertas

Para los que aún no os hayáis enterado, os comento que la semana pasada ardió la casa de Pereiro de mis sobrinos, David y Jhonny de la Concepción Barja, los dos hijos de mi hermano mayor, huérfanos de madre desde hace 4 años (nietos del fotógrafo de Pereiro y del Sr. Corvina).

Se ha abierto una CUENTA DE EMERXENCIAS SOCIAIS, en Novagalicia Banco, en la Mezquita, con el número: 2080 0440 07 3040002414, para todos aquellos que quieran ayudarles; aunque sea con un poquito, ya sabéis que con "muchos pocos" se hace "un mucho". Ya se ha demostrado en otras ocasiones que ni la crisis que estamos pasando impide que los españoles sigamos siendo solidarios.

Se puede ver el vídeo de la noticia en la TV Galega en el siguiente enlace:
http://www. crtvg. es/tvg/informativos/o-lume-cal cina-por-completo-unha-vivenda -na-mezquita-214254#. TxDDyKXbjFE
O lume calcina por completo unha vivenda na Mezquita | Informativos | CRTVG
www. crtvg. es

Gracias a todos los que ya estáis ayudando de una forma u otra. Un abrazo de vuestra amiga forera, María Teresa de la Concepción Blanco.

Para todos aquellos que quieran colaborar en AYUDAR a mis sobrinos David y Jhonny a causa del incendio que sufrió su vivienda en Pereiro y me están preguntando cómo pueden hacerlo, les comento lo siguiente:

Para las transferencias DESDE EL EXTRANJERO (transferencias hechas desde países fuera de España), tienen que hacerlas a la siguiente cuenta:

Destinatario/Beneficiario: "Emergencia Social Concello de A Mezquita"
IBAN: ES6120800440073040002414
BIC: CAGLESMMXXX

Os recuerdo el número de cuenta para las transferencias e ingresos que se realicen
DESDE ESPAÑA: 2080 0440 07 3040002414.

Muchas gracias a todos.

Soy de A Gudiña, nw llamo Antonio Gallego Camba, y si entro en internet es para ver solamente noticias, fotos y videos de mi pueblo. Me encantan los comentarios de todos, especialmente de la casa del Perú ya que por mi edad he conocido a mucha gente incluida en ellos, tales como Jacinto y su aventura, los Barja de Viana, et. Tengo familia en Barxa. Vivo entre Madrid, Almeria y Cartagena. Saludos para todos

Un saludo para casa del Perú. soy de a Gudiña y nuevo en este foro. Me alegro que os haya gustado el magosto. Llevo tiempo siguiendo vuestros comentarios, con los cuales me identifico porque he conocido a gente incluida en él. Aunque me fuí del pueblo hace 47 años, siempre que puedo doy una vuelta por allí

Elvira creo que se apellidaba Seoane. Mi madre, se llamaba María Camba Dieguez y falleció en 1951. Eran primas y viviamos detras de la casa de Anta, cuando era fábrica de chocolate.
Al firmante como la casa del Perú me gustaría ponerme en contacto con é, pero no sé si está en Perú o en España. Abrazos

O cruceiro, despois de dar unha volta polo pobo, pra deixarlle sitio a unha fonte-abrevadeiro volveu o seu lugar do orixen. Foi testigo de xogos dos rapazes entre os que me atoupaba, e das reunios dos concellos, cando se aunciaban tocando a campana rachada. ¿Quen se acorda de eso?

Bienvenido amigo Camba al foro, llegas en un momento en que está poco animado, pero esto va por rachas, esperemos que pronto venga una en que la gente se motive y participe un poco más. Dices que marchaste de Gudiña hace 47 años, sin ánimo de ser cotilla puedes decirnos cuantos años tenias cuando te fuiste para ver si te centro un poco mas?. Respecto a Casa del Perú creo que ha dejado de participar en el foro, no se si sera momentaneo o definitivo pero si quieres contactarlo puedes hacerlo en la dirección peru186@yahoo. es. Un abrazo y de nuevo bienvenido

Amigo Pica, más que alegría tornar a ver que istás bein, pra min ê un verdadeiro pracer saber que co frio que fai y tú ahí, assín me gosta.
Unha aperta.

Coñecín a Isaac en 2.002 en Padrón.
A miña presencia aquel día na casa de Rosalía foi para recoller, na condición de secretario, o premio Pedrón de Honra concedido aquel ano á Asociación Xente Nova de Lubián.
No almorzo posterior comín ao lado de Isaac, e falounos con moita pasión de varias cousas. Sargadelos foi unha delas.
Morreu, porque temos que morrer. Pero a xente como Isaac transcende a morte.

Onte celebrouse a homenaxe a Isaac Diaz Pardo, e na homenaxe no telediario das duas da 1ª, fixeime como acompañaban a Susana Seivane co pé algus dos presentes, ¡Que pena que non souperan tocar a gaita! Me alegraria moitisimo...

Amigo Pica, más que alegría tornar a ver que istás bein, pra min ê un verdadeiro pracer saber que co frio que fai y tú ahí, assín me gosta.
Unha aperta.

O Zé! Como e que estas tan preocupado polo frio co ben co tes que estar pasando tú nesas praias do Brasil, coa auguinha quente i esas garotas tan gostosinhas, isto esta a decirmo o meu xefe, cabeza de corzo, que eu endexamais osaria dicir unha cousa tal.... ja, ja. Unha aperta.

No foro da Vilavella, que dito entre parentesis é o unico que ten unha certa actividade e que me produce unha envidia sana, estan a falar estes dias dos refráns da nosa comarca, e como é natural xorde con frecuencia o famoso "Na Gudiña cada cuatro unha sardiña". A min a verdade e que sempre me chamou a atención este refrán e intentei buscar a orixen. A primeira reflexión e obvia, os da Gudiña son uns famentos, tein tan pouco que comer que se reparten unha sardiña entre cuatro. Pero o refraneiro se algunha cualidade ten e que expresa realidades i a verdade e que, a parte da rima que se presta a facela frase redonda, obxetivamente a Gudiña non se caracteriza nin por ser terra mais abundante nin tampouco mais famenta que os pobos do arredor polo que sempre puxen en dubida esta explicación. Alguén, e non logro recordar quen foi, deume unha vez unha explicación, creo que foi o Pepe do Vergas (digo o mote con todo o cariño e respeto) pero non estou seguro, que eu quizais guiado por "mi pasión de madre", adoptei de seguida. Según esta teoria en epocas pretéritas e a Dios gracias superadas, cando os nosos labregos galegos tiñan que deixala a terra para emigrar temporalmente a Castela a famosa sega do trigo, saian coa comida de casa que podian levar o lombo (na maior parte dos casos sardiñas salazonadas) e como viñan de todas as zonas de Galicia, a maioria deles cuando chegaban a Gudiña xa consumiran casi todo o que traian e tiñan que racionar o que lles quedaba, polo que intentando alargar o condumio o máximo posible, repartían unha sardiña para cuatro. Como dicen os italianos "se non e vero e ben trovato".

O Zé! Como e que estas tan preocupado polo frio co ben co tes que estar pasando tú nesas praias do Brasil, coa auguinha quente i esas garotas tan gostosinhas, isto esta a decirmo o meu xefe, cabeza de corzo, que eu endexamais osaria dicir unha cousa tal.... ja, ja. Unha aperta.

Aprezado Pica, ficesteme reir o ver a tua mensaxe. Teño que decirte a temperatura
ca ê de 28 ºc, demomento istou a repartir propaganda de un local de munto luxo, a recordar vellos tempos,ê decer fago de sacristán pra axudar ô padre José a decer misa, creo que istá a darseme munto bein, posto que de garoto xa fixera de sacristán, más leo as noticias da Ispaña, intento istar ô corriente, xa sey que ô xuiz Garzón le meterin 11 anos sin tocarle os hovos, tambien da reforma da laboura, xa era hora, pois que apartarin a charrua, que me imaxino que será por ô tractor, bein amigo Pica tú que creo que eres un home intelixente xa me entendes.
Unha aperta.